Bir video aslında çekimde değil, kurguda hayat bulur. Aynı görüntülerle sıkıcı bir iş de çıkarabilirsin, insanı ekrana kilitleyen bir iş de. Fark; hangi karenin nerede duracağında, kesişin ritminde, sesin doğru saniyede gelmesinde gizli. Günüm çoğu zaman şuna benzer: onlarca dakikalık ham görüntüyü izlerim, işe yarayanı ayıklarım, sonra saniye saniye kurarım. Bir geçiş, bir renk tonu, bir müzik vuruşu… bazen tek bir kesme bütün videonun hissini değiştirir. Sette kamera da benim işim; ama asıl keyfi, çekilen görüntülerin masada bir anlam kazanmasında buluyorum.
Kısacası; ben görüntü biriktirmem, onları izlenmeye değer bir hikâyeye dönüştürürüm.